ΤΟ ΚΑΡΑΒΑΚΙ

νας μικρούλης έριξε στην άκρη του γιαλού το όμορφο καραβάκι του. Δεν πρόσεξε , όμως , κι έτσι το καραβάκι απομακρύνθηκε, χωρίς να προλάβει να το πιάσει . Τότε ο πατέρας του πήρε πέτρες και τις πετούσε μπροστά από το καραβάκι. Ο μικρός στην αρχή δεν κατάλαβε κι απόρησε γι΄ αυτό το πετροβόλημα . Αλλά δεν άργησε να εννοήσει. Οι πέτρες έπεφταν πέρα από το καραβάκι, χωρίς να το χτυπούν.

Και με τα κυματάκια , που προκαλούσαν, το έφεραν σιγά – σιγά πίσω στην ακρογιαλιά.  Κι έτσι ο μικρός με μεγάλη χαρά το πήρε πάλι στην αγκαλιά του.  Πολλές από τις θλίψεις που μας βρίσκουν μοιάζουν μ΄ αυτό το πετροβόλημα . Είναι οι πέτρες που ρίχνει ο Θεός , σαν απομακρυνθούμε από κοντά του, για να γυρίσουμε σ΄ Αυτόν.