Να γνωρίζεις ότι όποιος χάνει τον Θεό από τον νου και την καρδιά του, αισθάνεται, ξαφνικά, απολυμένος από τα καθήκοντά του, απογυμνωμένος απ’ όλες τις ελπίδες του, συσκοτισμένος στον νου και δηλητηριασμένος στην καρδιά.

    Η δολοφονία είναι τότε το ίδιο δικαιολογημένη, όπως και η αυτοκτονία, ο γάμος είναι κωμωδία, η αγάπη προς τα παιδιά ανοησία, η φιλία συνεταιρισμός.

     Αφού όλος ο κόσμος γι’ αυτούς είναι η στάνη των ζώων χωρίς ποιμένα, ενώ η ζωή τυχαία μούχλα στην πλάτη της γης. Όλα τούτα είναι συνεπή για εκείνον που έχει αποστατήσει από τον Θεό.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς