Ρώτησε καποιος που θεωρούσε τον εαυτό του έξυπνο ένα νεαρό παλικάρι που μόλις κοινώνησε: -καλα βρε παιδί μου εσύ το πιστεύεις ότι με τη θεία κοινωνία έρχεται μέσα σου ο Χριστός; Σε πόσους ανθρώπους μπορεί να μπει πια αφού είναι ένας;

Ο νεαρός τον κοίταξε για λίγο συλογισμενος μετά τον ρώτησε: - Εδω μένεις; - Ναι - Ξέρεις τότε πόσα παράθυρα έχει εδώ η πόλη; - Δεν τα μέτρησα αλλά είναι πολλές εκαντοντάδες, χιλιάδες ίσως και εκατομμύρια. -Δικιο έχεις , του είπε ο νεαρός και συνεχίζει -Απο τα παράθυρα αυτά δεν μπαίνει μέσα ο ήλιος; -Ναι βέβαια -και πόσους ήλιους έχουμε; Αυτό το ξέρουμε όλοι, έναν! Το παλικάρι κούνησε το κεφάλι του και μετά τον ρώτησε: -και πώς γίνεται ένας ήλιος να μπαίνει σε τόσες χιλιάδες σπίτια από τοσα πολλά παράθυρα;

Ο άλλος έχασε τα λόγια, του κάτι πήγε να πει αλλά δεν έβρισκε τιποτα. Και ο νεαρός του εξήγησε: - Πρέπει να σκεφτείς ότι ο Χριστός σε σύγκριση με τον ήλιο είναι πολύ πιο μεγάλος. Μπορεί να κάνει πράγματα απίστευτα. Αφού το βρίσκεις φυσικό για τον ήλιο, πώς το βρίσκεις αδύνατο για τον Χριστό;

Δ.