Σήμερα, η Εκκλησία δεν μας καλεί απλώς να θυμηθούμε τρεις μεγάλους διδασκάλους του παρελθόντος, αλλά να τους συναντήσουμε ζωντανούς μέσα στο μυστήριο της Θείας Λειτουργίας. Ο Μέγας Βασίλειος, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος δεν είναι μορφές της ιστορίας, αλλά πατέρες της Εκκλησίας που συνεχίζουν να λειτουργούν μαζί μας, να προσεύχονται μαζί μας και να μας καθοδηγούν στον δρόμο της ζωής.

Δεν είναι τυχαίο ότι δύο από αυτούς έδωσαν το όνομά τους στη Θεία Λειτουργία που τελείται έως σήμερα. Μέσα στη Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου και του Ιωάννου του Χρυσοστόμου, η πίστη γίνεται πράξη, η θεολογία γίνεται προσευχή και η γνώση μεταμορφώνεται σε ζωή. Εδώ φανερώνεται καθαρά το μήνυμά τους: η αληθινή παιδεία δεν μένει στο μυαλό, αλλά κατεβαίνει στην καρδιά και γίνεται προσφορά.

Ο Μέγας Βασίλειος μας διδάσκει, μέσα από το λειτουργικό του πνεύμα, ότι η ζωή του ανθρώπου είναι ευχαριστία και ευθύνη. Όταν στεκόμαστε ενώπιον της Αγίας Τράπεζας, μαθαίνουμε ότι δεν μπορούμε να κοινωνούμε τον Χριστό και ταυτόχρονα να αδιαφορούμε για τον αδελφό μας. Η προσφορά του εαυτού μας, ο σεβασμός στον άλλον, η φροντίδα για τον αδύναμο δεν είναι απλώς ηθικά καθήκοντα, αλλά καρπός της Θείας Κοινωνίας.

Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, με τη βαθιά θεολογική του σκέψη, μας εισάγει στο μυστήριο της σιωπής και της διάκρισης. Η Θεία Λειτουργία μας μαθαίνει να σωπαίνουμε για να ακούσουμε τον Θεό, να αφήνουμε τον θόρυβο του κόσμου έξω από τον ναό και να καλλιεργούμε τον εσωτερικό άνθρωπο. Σε έναν κόσμο που μιλά αδιάκοπα, η λειτουργική ζωή γίνεται σχολείο εσωτερικής παιδείας και πνευματικής ωριμότητας.

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, μέσα από τον λόγο του Ευαγγελίου που ακούγεται στη Λειτουργία, μας υπενθυμίζει τη δύναμη και την ευθύνη του λόγου. Ο λόγος της Εκκλησίας δεν πληγώνει, δεν ταπεινώνει, δεν αποκλείει, αλλά θεραπεύει, φωτίζει και καλεί σε μετάνοια. Έτσι και ο λόγος του χριστιανού καλείται να γίνει λειτουργικός, να γεννά ειρήνη και όχι διχασμό, να φανερώνει την αλήθεια με αγάπη.

Μέσα στη Θεία Λειτουργία μαθαίνουμε τι σημαίνει αληθινή παιδεία. Μαθαίνουμε να στεκόμαστε όχι μόνο ως μαθητές ή εκπαιδευτικοί, αλλά ως μέλη ενός σώματος, όπου ο ένας χρειάζεται τον άλλον. Οι Τρεις Ιεράρχες μας δείχνουν ότι η γνώση βρίσκει τον προορισμό της όταν οδηγεί στην ταπείνωση, στη συνεργασία και στη χαρά της κοινής πορείας.

Σήμερα, λοιπόν, καθώς στεκόμαστε όλοι μαζί ενώπιον του Χριστού, ας ζητήσουμε από τους Τρεις Ιεράρχες να φωτίζουν τον νου μας, να θερμαίνουν την καρδιά μας και να καθοδηγούν τα βήματά μας. Να κάνουν τη μάθηση δρόμο ζωής, τη γνώση γέφυρα αγάπης και τη Θεία Λειτουργία κέντρο της καθημερινότητάς μας. Γιατί εκεί, στο μυστήριο της Εκκλησίας, ο άνθρωπος δεν μαθαίνει απλώς να γνωρίζει, αλλά να ζει.

Δημ.Τζαφέρης Θεολόγος

Λαμπαράδιος Ι.Ναού