Σήμερα η Εκκλησία μας προβάλλει μέσα στη χαρά της Θείας Λειτουργίας το φωτεινό πρόσωπο του Αγίου Βλασίου, ιερομάρτυρος και επισκόπου Σεβαστείας. Έναν άγιο που έζησε την ιερωσύνη όχι ως αξίωμα, αλλά ως θυσία· όχι ως τιμή, αλλά ως σταυρό.Ο Άγιος Βλάσιος έζησε στα χρόνια των σκληρών διωγμών των Χριστιανών, στις αρχές του 4ου αιώνα. Υπήρξε επίσκοπος της Σεβαστείας της Καππαδοκίας, άνθρωπος προσευχής, διάκρισης και αγάπης. Πριν ακόμη οδηγηθεί στο μαρτύριο, αποσύρθηκε για ένα διάστημα σε σπήλαιο, ζώντας ασκητικά, όχι από φόβο, αλλά για να διαφυλάξει το ποίμνιό του και να ενισχυθεί πνευματικά.Η παράδοση της Εκκλησίας μας μαρτυρεί ότι ακόμη και τα άγρια ζώα τον πλησίαζαν με πραότητα, σαν να αναγνώριζαν στο πρόσωπό του την ειρήνη του Θεού. Αυτό δεν είναι απλώς ένα θαυμαστό στοιχείο του βίου του, αλλά σημείο ότι ο άνθρωπος που συμφιλιώνεται με τον Θεό συμφιλιώνεται και με ολόκληρη τη δημιουργία.

Όταν όμως συνελήφθη από τους διώκτες, δεν αρνήθηκε την πίστη του. Υπέμεινε φυλακίσεις, βασανιστήρια και ταπεινώσεις. Και μέσα σε αυτές τις δοκιμασίες, η Εκκλησία διασώζει το γνωστό θαύμα: τη σωτηρία ενός παιδιού που κινδύνευε να πεθάνει από κόκαλο που είχε σφηνωθεί στον λαιμό του. Ο Άγιος προσευχήθηκε και το παιδί θεραπεύτηκε. Έτσι ο Άγιος Βλάσιος αναδείχθηκε ιατρός ψυχών και σωμάτων, όχι με δικές του δυνάμεις, αλλά με τη χάρη του Χριστού.

Τελικά, ο Άγιος οδηγήθηκε στο μαρτύριο και παρέδωσε τη ζωή του, σφραγίζοντας με το αίμα του την πίστη που ομολογούσε σε όλη του τη ζωή.Και σήμερα, μέσα στη Θεία Λειτουργία, δεν τιμούμε απλώς ένα ιστορικό πρόσωπο. Ο Άγιος Βλάσιος στέκεται μυστικά ανάμεσά μας, γιατί η Λειτουργία είναι το ίδιο μυστήριο που τον κράτησε όρθιο: η ζωντανή κοινωνία με τον Εσταυρωμένο και Αναστημένο Χριστό.

Ο Άγιος είναι γνωστός στην παράδοση της Εκκλησίας ως ιατρός και προστάτης από τις ασθένειες, ιδιαίτερα του λαιμού. Όμως η βαθύτερη θεραπεία που προσφέρει δεν είναι σωματική, αλλά πνευματική. Θεραπεύει τον λόγο μας, τη φωνή μας, την ομολογία μας. Μας μαθαίνει να μη φοβόμαστε να πούμε «πιστεύω», να μη σιωπούμε όταν η αλήθεια του Χριστού τραυματίζεται.Στη Θεία Λειτουργία ακούμε τον λόγο του Θεού, ψάλλουμε, προσευχόμαστε και στο τέλος κοινωνούμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Όλα περνούν από το στόμα μας. Και ο Άγιος Βλάσιος μας υπενθυμίζει: το στόμα που κοινωνεί Χριστό δεν μπορεί να γίνεται όργανο ψεύδους, κακίας ή φόβου.Το μαρτύριό του είναι η σφραγίδα της Ευχαριστίας. Όπως ο Χριστός προσφέρεται «ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς», έτσι και ο Άγιος πρόσφερε τη ζωή του, ως απάντηση αγάπης στην αγάπη του Θεού.

Αδελφοί μου,

Στον κόσμο μας σήμερα, δεν μας ζητούν συνήθως να μαρτυρήσουμε με αίμα. Μας ζητούν όμως συχνά να συμβιβαστούμε, να σιωπήσουμε, να αρνηθούμε έμμεσα τον Χριστό με τη ζωή μας. Ο Άγιος Βλάσιος μάς καλεί σε ένα καθημερινό μαρτύριο συνείδησης, αλήθειας και πίστης.Καθώς λοιπόν προχωρούμε προς την Αγία Αναφορά και ακούμε το «Τὰ σὰ ἐκ τῶν σῶν», ας παραδώσουμε κι εμείς στον Θεό τη φωνή μας, τη ζωή μας, την ομολογία μας. Και ας ζητήσουμε από τον Άγιο Βλάσιο να μας χαρίσει υγεία σώματος, αλλά κυρίως καθαρό λόγο, σταθερή πίστη και καρδιά που δεν φοβάται να ανήκει στον Χριστό.

Δημ.Τζαφέρης Θεολόγος

Λαμπαδάριος Ιερού μας Ναού