|
 |
Αρχική » Επίκαιρα κείμενα
Το Ευαγγέλιο της Ανάληψης, το οποίο αναγιγνώσκεται σταθερά την ημέρα της εορτής, πριν διηγηθεί τα της Ανάληψης του Κυρίου, εξιστόρησε μία από εκείνες τις απρόοπτες και αιφνίδιες εμφανίσεις του Ιησού προς τους μαθητές του. Κατά τη διήγηση αυτή, ο Ιησούς δεν εμφανίστηκε στους μαθητές του στον τόπο όπου επρόκειτο να αναληφθεί, στο Όρος των Ελαιών, αλλά εμφανίστηκε σε αυτούς μέσα στην Ιερουσαλήμ. Εμφανίστηκε σε αυτούς μέσα στην αυτοκαταδικασμένη και Χριστοκτόνο πόλη. Και από εκεί, παραλαμβάνοντας τους και βαδίζοντας επικεφαλής τους, διέτρεξε μαζί τους τους κυριότερους δρόμους της πόλης. Τους οδήγησε και τους εισήγαγε στον μεγάλο δρόμο που έφερνε από τα Ιεροσόλυμα στο Όρος των Ελαιών, και τους εξήγαγε διαμέσου των πυλών της. Και όλη αυτή η κίνηση λαμβάνει χώρα και γίνεται αυτή η τελευταία σωματική εμφάνιση και παρουσία του Ιησού προς τους μαθητές του την τεσσαρακοστή ημέρα, οπότε θα αναλαμβανόταν στους ουρανούς. Ο σκοπός ήταν να ξυπνήσει επιτέλους από την αναισθησία της η κοιμισμένη πόλη, και να λάβει γνώση της τουλάχιστον αυτής της τελευταίας επίσκεψης του Σωτήρα της.Ο Χριστός εμφανίζεται για τελευταία φορά στην Ιερουσαλήμ, διέρχεται με τους μαθητές του τους δρόμους, τις ατραπούς και τις ρούγες της πόλης, εξέρχεται από τις πύλες της τόσο επίσημα και πανηγυρικά, και εισέρχεται με σταθερό βήμα στη μεγάλη λεωφόρο που οδηγεί στη Βηθανία και προς το Όρος των Ελαιών. Γιατί; Για να δει επιτέλους η άπιστη πόλη, η πόλη που σκοτώνει τους προφήτες και λιθοβολεί τους απεσταλμένους προς αυτήν, η πόλη που βυθίστηκε στο μεγάλο έγκλημα της θεοκτονίας, για να δει τον Βασιλέα του Ισραήλ να την επισκέπτεται για τελευταία φορά και να τον αναγνωρίσει και να σωθείΑλλά η Ιερουσαλήμ έμεινε αναίσθητη και σε αυτή την τελευταία επίσκεψη! Άραγε η Ιερουσαλήμ είδε τότε τον Αναστάντα Βασιλέα της, αλλά στην απιστία και την πώρωσή της δεν τον πίστεψε και πάλι, ή καθόλου δεν τον είδε, ούτε καν αισθάνθηκε αυτή την τελευταία του επίσκεψη, ενώ τόσοι και τόσοι ταπεινοί πιστοί τον είδαν και τον πίστεψαν και σώθηκαν;
Είτε έτσι είτε αλλιώς, τι οικτρή τύφλωση για την Ιερουσαλήμ, τι σκληρή τύχη για την ένδοξη πόλη Ιερουσαλήμ! Ο Χριστός για τελευταία φορά εμφανίζεται μέσα στην πόλη όχι ως Κριτής, αλλά ως Σωτήρας, έτοιμος να ακούσει και να δεχθεί τη μετάνοιά της για το έγκλημα στο οποίο προσφάτως βυθίστηκε, έτοιμος να ακούσει και να δεχθεί τη μετάνοιά της και να την ελεήσει. Και γι' αυτό διέρχεται όλες τις αγυιές της. Αλλά οι άρχοντές της στην αλαζονεία και την πώρωση της καρδιάς τους δεν αισθάνθηκαν την επίσκεψη, ή μάλλον απέρριψαν και αυτή τη μέγιστη συγκατάβαση και δωρεά. Και έτσι η ωραία πόλη, η ένδοξη Ιερουσαλήμ, η έδρα των Προφητών, η καθέδρα του Βασιλέως των βασιλευόντων, εγκαταλείπεται πλέον έρημη, διότι εξήλθε και απομακρύνθηκε πλέον από αυτή ο Ιησούς Χριστός. Και μετά από λίγο κατεδαφίστηκε εξ ολοκλήρου, και δεν έμεινε λίθος επί λίθου εκεί. Τα δε μεγαλοπρεπή ερείπιά της, και αυτά έγιναν σαν χνούδι, το οποίο ο άνεμος διώχνει από προσώπου της γης. Και τα πάντα εξαφανίστηκαν ως σημάδι της απιστίας και τιμωρίας της και προς σωφρονισμό και παραδειγματισμό των απίστων και διεφθαρμένων εθνών!
Αδελφοί, ας φοβηθούμε κι εμείς αυτή την απιστία και την πώρωση των Ιεροσολυμιτών! Όπως ο παλαιός Ισραήλ για την απιστία του, ως αδιόρθωτος και σκληροτράχηλος και απερίτμητος στην καρδιά αποβλήθηκε, ας φοβηθούμε μήπως πάθουμε το ίδιο και εμείς, ο νέος Ισραήλ, εμείς ο περιούσιος λαός, ο Ορθόδοξος Ελληνικός λαός.Πόσες φορές και ενώπιόν μας δεν διέρχεται ο Ιησούς, όπως και ενώπιον των Ιεροσολυμιτών, χωρίς να προσελκύει την προσοχή μας, χωρίς να κάμπτει σε μετάνοια τη σκληρή καρδιά μας; Όταν, λ.χ., στην Εκκλησία ακούμε τα Ευαγγελικά αναγνώσματα, τότε δεν διέρχεται και ενώπιόν μας ο Χριστός; Όταν σε κάποια συνάθροιση πιστών κηρύττεται ο λόγος του Θεού, δεν λαλάει τότε προς εμάς αυτή η φωνή του Λόγου; Όταν κατά την ύψωση των τιμίων δώρων στην θεία μυσταγωγία ο ιερέας φωνάζει το «μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε», και διέρχεται τρόπον τινά έμπροσθεν μας αισθητώς και σωματικώς πλέον ο Θεάνθρωπος Σωτήρ, και εμείς μένουμε αδιάφοροι προς αυτή την επίσκεψη της θείας χάριτος, δεν ομοιάζουμε τότε και εμείς με εκείνους τους αναίσθητους και πεπωρωμένους Ιεροσολυμίτες, ενώπιον των οποίων διήλθε ο Ιησούς, χωρίς να προσελκύσει την προσοχή τους, και γι' αυτό άφησε τον οίκο εκείνων έρημο;
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο την τελευταία αυτή ημέρα της επί γης σωματικής του παρουσίας ο Ιησούς δεν φάνηκε στους μαθητές του απ' ευθείας στον τόπο που επέλεξε για την Ανάληψή του, όπως άλλοτε για να πιστοποιήσει την Ανάστασή του εμφανίστηκε στο υπερώον, όπου ήταν οι μαθητές συγκεντρωμένοι, ή στην Εμμαούς, ή στο όρος της Γαλιλαίας, ή στις όχθες της θαλάσσης της Τιβεριάδος. Αντίθετα, εμφανίζεται στην Ιερουσαλήμ, και από εκεί τους παραλαμβάνει και τους οδηγεί έξω από τα τείχη της, έως τη Βηθανία. Έτσι, φανερά δείχνεται ότι η θεία χάρις εξέρχεται πλέον και απομακρύνεται από την Ιερουσαλήμ, η οποία με την απιστία και την αναισθησία της προετοίμασε για τον εαυτό της αυτή την εγκατάλειψη, που ακολούθησε η καταδίκη και ο όλεθρός της.
Εκ της Ιερουσαλήμ εξερχόμενος, δεν παραλαμβάνει παρά λίγους, αλλά εκλεκτούς «λίθους», τους Αποστόλους του, για να κατασκευάσει από αυτούς τη νέα ζώσα πόλη της ουράνιας βασιλείας του επί της γης. Και φέρνει αυτούς τους εκλεγμένους λίθους από την παλαιά και καταδικασμένη πόλη σε ένα ελεύθερο, καθαρό και υψηλό τόπο, στο χαριτωμένο Όρος των Ελαιών. Εκεί, θα αγιάσει και θα ευλογήσει τους θεμέλιους λίθους της νέας οικοδομής. Και κατόπιν θα τους χρησιμοποιήσει ως σκεύη της νέας χάριτος, αφού καθαριστούν και περάσουν και από τις φλόγες της Πεντηκοστής, για να οικοδομήσει την Εκκλησία, της οποίας ούτε οι πύλες του Άδη δεν θα κατισχύσουν: «Εξήγαγεν αυτούς έξω έως εις Βηθανίαν».Από εδώ αρχίζει το μεγάλο έργο της ευλογίας των μαθητών: «Επάρας τας χείρας αυτού ευλόγησεν αυτούς, και εν τω ευλογείν αυτόν αυτούς διέστη απ' αυτών και ανεφέρετο εις τον ουρανόν».
ΧΡΥΣΟΣΤΌΜΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ
|
|
Πατήστε εδώ για να το δείτε