Ἡ Ἐκκλησία μας σήμερα προβάλλει ἐνώπιόν μας τὴν ἁγία μορφὴ τοῦ Οσίου Ιωάννη του Ρώσου, ἑνὸς ἁπλοῦ νέου ποὺ ἔγινε μέγας στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἑνὸς αἰχμαλώτου ποὺ ἐλευθέρωσε ψυχές. Ἑνὸς δούλου ποὺ ἔγινε βασιλεὺς τῆς χάριτος. Ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ δὲν εἶχε τίποτε στὸν κόσμο, ἀλλὰ εἶχε τὸ παν: τὸν Χριστό.«Πλήρης χαρίτων ὁ αἰχμάλωτος ὤφθη∙Αἰχμαλωτίσας τοῦ σκότους τὸν προστάτην».Τί παράδοξο μυστήριο!Οἱ ἄνθρωποι τὸν εἶδαν αἰχμάλωτο· ὁ Θεὸς τὸν εἶδε ἐλεύθερο.Οἱ ἄνθρωποι τὸν ἔβαλαν στὸν σταύλο· ὁ Θεὸς τὸν ἔκανε ναὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Οἱ ἄνθρωποι τὸν περιφρονοῦσαν, ὁ Χριστὸς τὸν ἐδόξασε ὡς φίλο Του καὶ θαυματουργό.Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης δὲν ἔζησε σὲ μοναστήρι. Δὲν ἔζησε μέσα σὲ μεγάλους ναούς. Δὲν εἶχε βιβλία, θεολογικὲς σπουδές, ἀξιώματα καὶ τιμές. Ἡ ἔρημός του ἦταν ἕνας σταύλος. Τὸ κελλί του ἦταν τὰ ἄχυρα. Τὸ προσκεφάλι του ἡ ταπείνωση. Καὶ ἡ καρδιά του ἕνα ἀκοίμητο θυμιατήριο προσευχῆς.Καὶ ἐκεῖ, μέσα στὴ δυσοσμία τῶν ζώων, ἀνέβαινε εὐωδία πνευματική.Ἐκεῖ, μέσα στὴ νύχτα τῆς σκλαβιᾶς, ἔλαμπε τὸ φῶς τῆς Βασιλείας.Ἐκεῖ, στὴ φάτνη τοῦ σταύλου, ξαναζοῦσε τὸ μυστήριο τῆς Βηθλεέμ.Δὲν παραπονέθηκε. Δὲν γόγγυσε. Δὲν μίσησε τοὺς διώκτες του.Ἀλλὰ ἔκανε τὴν αἰχμαλωσία του θυσιαστήριο.Καὶ τὸ μαρτύριό του Θεία Λειτουργία.

Ἀδελφοί μου,

Ἡ ζωὴ τοῦ Ὁσίου εἶναι βαθύ λειτουργικὸ μάθημα γιὰ ὅλους μας.Διότι τί εἶναι ἡ Θεία Λειτουργία;Εἶναι ἡ μεταμόρφωση τοῦ κόσμου.Εἶναι ἡ μεταμόρφωση τοῦ πόνου σὲ χάρη.Εἶναι ἡ μεταμόρφωση τοῦ θανάτου σὲ ζωή.Εἶναι ἡ εἴσοδος τοῦ οὐρανοῦ μέσα στὴ γῆ.Αὐτὸ ἔκανε ὁ Ἅγιος.Μετέβαλε τὸν σταύλο σὲ ναό.Τὴ σκλαβιὰ σὲ ἐλευθερία.Τὴν πείνα σὲ νηστεία.Τὴ μοναξιὰ σὲ κοινωνία μὲ τὸν Θεό.Καὶ ἐμεῖς σήμερα;Ἔχουμε σπίτια, ἄνεση, ἐλευθερία, ἐκκλησίες, ἀλλὰ πολλές φορὲς δὲν ἔχουμε εἰρήνη.Ἔχουμε πληροφόρηση, ἀλλὰ χάνουμε τὴν προσευχή.Ἔχουμε λόγια πολλὰ γιὰ τὸν Θεό, ἀλλὰ λίγο Θεὸ μέσα στὴν καρδιά μας.Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης μᾶς καλεί νὰ ξαναβροῦμε τὴν ἁπλότητα τοῦ Εὐαγγελίου.Προσέξτε τὸ μεγάλο θαῦμα μὲ τὸ πιλάφι.Οἱ ἄλλοι γέλασαν.Ἐκεῖνος πίστεψε.Πήρε τὸ πιάτο, γονάτισε στὸν σταύλο καὶ προσευχήθηκε μὲ παιδικὴ ἐμπιστοσύνη. Καὶ ὁ Θεὸς ἔστειλε τὸ φαγητὸ στὴ Μέκκα.Τί μᾶς διδάσκει αὐτό;Ὅτι τὰ θαύματα δὲν γεννιούνται ἀπὸ τὴ δύναμη τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν καθαρότητα τῆς καρδιᾶς.Ὁ Ἅγιος δὲν εἶχε λογικὲς ἀποδείξεις. Εἶχε πίστη.Δὲν εἶχε δύναμη κοσμική. Εἶχε ταπείνωση.Καὶ ὅπου ὑπάρχει ταπείνωση, ἐκεῖ ἐνεργεῖ ὁ Θεός. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸ ἱερὸ λείψανό του ἔμεινε ἄφλεκτο μέσα στὴ φωτιά.Διότι αὐτὸς ποὺ καιγόταν ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ δὲν μποροῦσε νὰ καεῖ ἀπὸ τὴ φωτιὰ τοῦ κόσμου.Καὶ μέχρι σήμερα ὁ Ἅγιος συνεχίζει νὰ περπατᾶ μέσα στὴ ζωή τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ.

Στέκεται δίπλα στὰ ἄρρωστα παιδιά.Σκύβει πάνω στὸν πόνο τῶν γονέων.Στηρίζει τοὺς ναυτικοὺς στὶς θάλασσες.Ἐπισκέπτεται νοσοκομεῖα καὶ χειρουργεῖα.Παρηγορεῖ τοὺς ἀπελπισμένους.Πόσο συγκλονιστικὴ εἶναι ἡ διήγηση μὲ τὸν μακαριστὸ Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη!Μέσα στὸ νοσοκομεῖο, ὅταν κινδύνευε, εἶδε τὸν Όσιο Δαβίδ τον Γέροντα καὶ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Ρῶσο νὰ στέκονται δίπλα του στὸ χειρουργεῖο. Καὶ ὁ Ἅγιος τοῦ εἶπε:«Ἐγὼ διετάχθην νὰ σὲ θεραπεύσω».Νά, λοιπόν, τί σημαίνει Ἐκκλησία!Δὲν εἴμαστε μόνοι μας.Οἱ Ἅγιοι δὲν εἶναι νεκροί.Ζοῦν μέσα στὴ Θεία Λειτουργία.Συλλειτουργοῦν μαζί μας.Στέκονται ἀοράτως γύρω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα.Κάθε φορά ποὺ τελεῖται ἡ Θεία Λειτουργία, ἀνοίγει ὁ οὐρανός.Ὁ Χριστὸς εἶναι παρών.Ἡ Παναγία πρεσβεύει.Οἱ Ἄγγελοι λειτουργοῦν.Οἱ Ἅγιοι συμπροσεύχονται.Καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος, ὁ ταπεινὸς ἐκεῖνος ιπποκόμος τοῦ Προκοπίου, στέκεται σήμερα μυστικὰ ἀνάμεσά μας.

Ἀδελφοί μου,

Ἡ μεγαλύτερη θαυματουργία δὲν εἶναι μόνο νὰ θεραπευθεῖ ἕνα σώμα.Ἡ μεγαλύτερη θαυματουργία εἶναι νὰ θεραπευθεῖ ἡ καρδιά. Νὰ φύγει ἡ σκληρότητα.Νὰ νικηθεί ἡ ἀπελπισία.Νὰ ἐπιστρέψει ἡ πίστη.Νὰ μάθει ὁ ἄνθρωπος νὰ λέγει:«Χριστιανὸς γεννήθηκα καὶ Χριστιανὸς θὰ πεθάνω».Σὲ μία ἐποχὴ φόβου, συγχύσεως, πολέμων, μοναξιᾶς καὶ πνευματικῆς κόπωσης, ὁ Ἅγιος μᾶς διδάσκει τὴν ὑπομονή, τὴν καρτερικότητα, τὴ σιωπηλὴ προσευχή, τὴν πίστη ποὺ δὲν διαπραγματεύεται τὸν Χριστό.Καὶ σήμερα, ἐδῶ στὴ Θεία Λειτουργία, ἀς τοῦ ζητήσουμε νὰ μᾶς μάθει νὰ λειτουργοῦμε τὴ ζωή μας.Νὰ γίνει τὸ σπίτι μας μικρὴ ἐκκλησία.Ἡ οἰκογένειά μας τόπος συγγνώμης.Ἡ ἐργασία μας διακονία.Ὁ πόνος μας προσευχή.Καὶ ἡ καρδιά μας φάτνη, γιὰ νὰ γεννηθεῖ μέσα της ὁ Χριστός.Καὶ ὅταν ἔρθει ἡ δύσκολη ὥρα, ἡ ἀρρώστια, ἡ δοκιμασία, ἡ μοναξιά, νὰ θυμόμαστε τὸν ταπεινὸ Ἅγιο τοῦ σταύλου ποὺ ἔγινε πολίτης τοῦ οὐρανοῦ.Καὶ τότε θὰ καταλάβουμε ὅτι ἡ ἁγιότητα δὲν εἶναι κάτι μακρινό.Εἶναι ὁ Χριστὸς ποὺ κατοικεῖ μέσα σὲ μία καθαρὴ καὶ ταπεινὴ καρδιά.

Δι’ εὐχῶν τοῦ Ἁγίου καὶ θαυματουργοῦ Οσίου Ιωάννη του Ρώσου,εἴθε ὁ Κύριος νὰ χαρίζει σὲ ὅλους μας πίστη, μετάνοια, ὑπομονή καὶ τὴ μεγάλη δωρεὰ τῆς ζωντανῆς παρουσίας Του μέσα στὴ ζωή μας.

Δ.Τ.Θ