Η Εκκλησία μάς καλεί σήμερα να στρέψουμε το βλέμμα μας σε μία αγία μορφή που έζησε μακριά από κάθε ανθρώπινη δόξα, αλλά τόσο κοντά στην καρδιά του Θεού. Τιμούμε τη Δικαία Άννα, τη μητέρα της Υπεραγίας Θεοτόκου και Θεοπρομήτορα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Δεν τιμούμε απλώς μία ευσεβή γυναίκα της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά μία ύπαρξη που με την πίστη, την υπομονή και την ταπείνωσή της έγινε κρίκος στο μεγάλο σχέδιο της θείας Οικονομίας. Μέσα από αυτήν προετοιμάστηκε εκείνη που θα γινόταν η έμψυχος Κιβωτός του Θεού, η Παναγία Μητέρα του Λυτρωτή του κόσμου.Η Αγία Άννα καταγόταν από την ιερατική φυλή του Λευί. Πατέρας της ήταν ο ιερέας Ματθάν και μητέρα της η Μαρία. Παντρεύτηκε τον δίκαιο Ιωακείμ, έναν άνθρωπο ευσεβή και φιλάνθρωπο. Το σπίτι τους ήταν γεμάτο προσευχή, ελεημοσύνη και αγάπη προς τον Θεό. Υπήρχε όμως μία πληγή που τους συνόδευε επί πολλά χρόνια: δεν αποκτούσαν παιδί. Για τα δεδομένα της εποχής εκείνης η ατεκνία θεωρούνταν ντροπή και εγκατάλειψη από τον Θεό. Πόσες φορές δεν θα γεύθηκαν την πίκρα της περιφρόνησης; Πόσες φορές δεν θα άκουσαν λόγια που πλήγωναν την καρδιά τους; Πόσες φορές δεν θα έκλαψαν σιωπηλά μπροστά στον Θεό;

Κι όμως, δεν γόγγυσαν. Δεν έχασαν την πίστη τους. Δεν εγκατέλειψαν την προσευχή. Δεν άφησαν τη δοκιμασία να γίνει αιτία απομακρύνσεως από τον Θεό, αλλά αφορμή βαθύτερης ενώσεως μαζί Του. Αυτό είναι το πρώτο μεγάλο μήνυμα της σημερινής εορτής. Η δοκιμασία δεν αποτελεί ένδειξη ότι ο Θεός μας εγκατέλειψε. Συχνά είναι ο δρόμος μέσα από τον οποίο μας οδηγεί σε μεγαλύτερη χάρη. Ο Θεός έχει τον δικό Του χρόνο, που δεν ταυτίζεται με τον δικό μας. Όταν ο άνθρωπος νομίζει ότι όλα τελείωσαν, τότε πολλές φορές αρχίζει το θαύμα του Θεού.Έτσι συνέβη και στην Αγία Άννα. Όταν πλέον οι ανθρώπινες ελπίδες είχαν σβήσει, όταν η ηλικία δεν άφηνε περιθώρια προσδοκίας, ο Θεός άκουσε τις προσευχές των δύο δικαίων και τους χάρισε το πολυτιμότερο δώρο. Γεννήθηκε η Παρθένος Μαρία, εκείνη που θα γινόταν η Μητέρα του σαρκωθέντος Λόγου του Θεού. Δεν ήταν απλώς η γέννηση ενός παιδιού· ήταν η αρχή της εκπληρώσεως όλων των προφητειών, η αυγή της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους.Οι Άγιοι Πατέρες μάς διδάσκουν ότι η προσευχή δεν αλλάζει μόνο τις περιστάσεις της ζωής, αλλά αλλάζει πρώτα την καρδιά του ανθρώπου. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγει ότι εκείνος που προσεύχεται αληθινά, ακόμη και πριν λάβει αυτό που ζητά, έχει ήδη λάβει το μεγαλύτερο δώρο, γιατί έχει πλησιάσει τον Θεό. Αυτό ακριβώς έζησε η Αγία Άννα. Η προσευχή της δεν ήταν απαίτηση ούτε διαμαρτυρία. Ήταν εμπιστοσύνη. Ήταν παράδοση του θελήματός της στο θέλημα του Θεού.

Και όταν ο Θεός τής χάρισε τη μικρή Μαρία, η Αγία Άννα δεν κράτησε το παιδί για τον εαυτό της. Με βαθιά επίγνωση ότι κάθε αγαθό προέρχεται από τον Θεό, την αφιέρωσε στον Ναό, σύμφωνα με την υπόσχεσή της. Δεν θεώρησε την κόρη της προσωπικό της κτήμα, αλλά πολύτιμη παρακαταθήκη του Θεού. Πόσο διαφορετικό είναι αυτό το πνεύμα από τη νοοτροπία της εποχής μας! Σήμερα πολλοί γονείς αγωνίζονται να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους γνώσεις, επαγγελματική αποκατάσταση και υλικά αγαθά, όμως συχνά λησμονούν να τα οδηγήσουν στον Χριστό. Η Αγία Άννα μάς υπενθυμίζει ότι η μεγαλύτερη κληρονομιά που μπορεί να προσφέρει ένας γονιός δεν είναι τα χρήματα ούτε οι περιουσίες, αλλά η πίστη, η προσευχή, το παράδειγμα μιας ζωής αγίας.Μετά την αφιέρωση της Θεοτόκου στον Ναό, η Αγία Άννα πέρασε το υπόλοιπο της ζωής της μέσα στη νηστεία, την προσευχή και την ελεημοσύνη. Δεν αναπαύθηκε επειδή είδε το θαύμα του Θεού. Συνέχισε τον πνευματικό της αγώνα μέχρι το τέλος της ζωής της. Έτσι μας διδάσκει ότι η πνευματική ζωή δεν είναι μία στιγμή συγκινήσεως ούτε ένα περιστασιακό γεγονός, αλλά συνεχής πορεία μετανοίας και αγιασμού.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και το βαθύτερο νηπτικό μήνυμα της σημερινής εορτής. Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας λέγουν ότι ο μεγαλύτερος αγώνας δεν γίνεται έξω από τον άνθρωπο, αλλά μέσα στην καρδιά του. Εκεί γεννιούνται οι λογισμοί, εκεί αρχίζει η μάχη ανάμεσα στη χάρη και στα πάθη, ανάμεσα στην ταπείνωση και την υπερηφάνεια, ανάμεσα στην ελπίδα και την απελπισία. Η Αγία Άννα νίκησε όχι επειδή είχε εξωτερικές δυνάμεις, αλλά επειδή φύλαξε την καρδιά της καθαρή. Δεν άφησε την απογοήτευση να μεταβληθεί σε γογγυσμό. Δεν επέτρεψε στη θλίψη να γίνει απιστία. Έκανε τη δοκιμασία προσευχή και την αναμονή ελπίδα.Ο όσιος Ισαάκ ο Σύρος διδάσκει ότι «η καρδιά που υπομένει με ευχαριστία γίνεται κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος». Αυτό ακριβώς βλέπουμε στη ζωή της Αγίας Άννας. Η υπομονή της έγινε τόπος κατοικήσεως της θείας χάριτος. Η σιωπή της έγινε δοξολογία. Η ταπείνωσή της έγινε προϋπόθεση για να εισέλθει στην ιστορία η Μητέρα του Θεού.

Αδελφοί μου, δεν είναι τυχαίο ότι όλα αυτά τα ακούμε μέσα στη Θεία Λειτουργία. Διότι η ιστορία της σωτηρίας κορυφώνεται πάντοτε στην Αγία Τράπεζα. Η Αγία Άννα γέννησε την Παναγία. Η Παναγία γέννησε κατά σάρκα τον Χριστό. Και ο Χριστός σήμερα μάς προσφέρει το Πανάγιο Σώμα και το Τίμιο Αίμα Του «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον». Η Θεία Ευχαριστία είναι η ολοκλήρωση όλων των επαγγελιών του Θεού προς τον άνθρωπο.

Γι' αυτό η συμμετοχή μας στο Μυστήριο απαιτεί καθαρή καρδιά. Δεν αρκεί να βρισκόμαστε σωματικά στον ναό. Χρειάζεται μετάνοια, εξομολόγηση, συγχώρηση, ταπείνωση, συμφιλίωση με τον αδελφό μας. Δεν μπορούμε να κοινωνούμε τον Άγιο των Αγίων και να κρατούμε μέσα μας μίσος, κατάκριση ή αμετανοησία. Η ζωή της Αγίας Άννας μάς καλεί να γίνουμε και εμείς άνθρωποι της προσευχής, της υπομονής και της σιωπηλής εμπιστοσύνης στον Θεό.Ας παρακαλέσουμε, λοιπόν, τη Δικαία Θεοπρομήτορα Άννα να πρεσβεύει για όλους μας, ώστε να μας χαρίζει υπομονή στις δοκιμασίες, σταθερότητα στην πίστη, καθαρότητα στην καρδιά και αδιάλειπτη προσευχή. Και καθώς σε λίγο θα πλησιάσουμε το Άγιο Ποτήριο, ας προσφέρουμε στον Χριστό όχι μόνο τα χείλη μας αλλά ολόκληρη την ύπαρξή μας, ώστε Εκείνος να κατοικήσει μέσα μας και να μεταμορφώσει τη ζωή μας, όπως μεταμόρφωσε τη ζωή της Αγίας Άννας και ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας.

Δ.Τ.Θ