Σήμερα η Αγία μας Εκκλησία τιμά δύο ανθρώπους που έζησαν μαζί, αγαπήθηκαν, παντρεύτηκαν, δημιούργησαν τη δική τους οικογένεια και, πάνω απ’ όλα, έμαθαν να αγαπούν μαζί τον Χριστό. Είναι οι Άγιοι Μάρτυρες Αδριανός και Ναταλία, οι οποίοι έζησαν στη Νικομήδεια κατά την εποχή των διωγμών και του αυτοκράτορα Μαξιμιανού.Η ιστορία του Αγίου Αδριανού είναι συγκλονιστική. Ο Αδριανός ήταν ένας νέος άνθρωπος, μόλις είκοσι οκτώ ετών. Δεν είχε ακόμη βαπτιστεί χριστιανός. Κάποια ημέρα όμως βρέθηκε μπροστά σε είκοσι τρεις χριστιανούς, οι οποίοι είχαν συλληφθεί και ήταν έτοιμοι να υποστούν φρικτά βασανιστήρια για την πίστη τους. Τους ρώτησε γιατί δέχονταν όλα αυτά. Και η απάντησή τους ήταν ότι υπομένουν τα πρόσκαιρα βάσανα για να κερδίσουν τα αιώνια αγαθά του Χριστού.

Αυτή η απάντηση συγκλόνισε τον Αδριανό. Εκεί όπου οι άλλοι έβλεπαν ανθρώπους που επρόκειτο να πεθάνουν, εκείνος είδε ανθρώπους που είχαν βρει τη ζωή. Εκεί όπου ο κόσμος έβλεπε ήττα, εκείνος είδε νίκη. Και τότε έγινε κάτι θαυμαστό: ο Αδριανός δεν γνώριζε ακόμη καλά τον Χριστό, αλλά γνώρισε τον Χριστό μέσα από εκείνους που Τον αγαπούσαν.Και χωρίς να φοβηθεί, ομολόγησε: «Και εγώ είμαι χριστιανός».Μια στιγμή ήταν αρκετή για να αλλάξει ολόκληρη η ζωή του. Από εκείνη τη στιγμή γνώριζε ότι η ομολογία του θα τον οδηγούσε στη φυλακή, στα βασανιστήρια και στον θάνατο. Κι όμως, δεν έκανε πίσω.Αδελφοί μου, εδώ βρίσκεται το πρώτο μεγάλο μήνυμα της σημερινής εορτής. Ο Χριστιανός δεν είναι μόνο εκείνος που λέει ότι πιστεύει στον Χριστό· είναι εκείνος που, όταν έρθει η ώρα της δοκιμασίας, δεν Τον εγκαταλείπει.Ο Αδριανός πίστεψε και αμέσως δοκιμάστηκε. Δεν του υποσχέθηκε ο Χριστός μια εύκολη ζωή. Του χάρισε όμως κάτι πολύ μεγαλύτερο: τη βεβαιότητα ότι η ζωή δεν τελειώνει με τον θάνατο.Και τότε εμφανίζεται στο συναξάρι μια δεύτερη μεγάλη μορφή, η Αγία Ναταλία.

Η Ναταλία πηγαίνει στη φυλακή. Δεν πηγαίνει για να τον παρακαλέσει να αρνηθεί τον Χριστό για να σωθεί. Πηγαίνει για να τον ενισχύσει, για να του πει να μη λυγίσει, να μη φοβηθεί, να παραμείνει μέχρι τέλους πιστός. Και αυτό είναι συγκλονιστικό.Γιατί η Ναταλία αγαπούσε τον Αδριανό τόσο πολύ, ώστε δεν ήθελε απλώς να τον κρατήσει κοντά της στη γη. Ήθελε να τον κρατήσει κοντά στον Χριστό για την αιωνιότητα.Αυτό είναι το αληθινό νόημα της χριστιανικής αγάπης. Δεν λέει στον άλλον μόνο «να είσαι καλά». Του λέει: «Να μείνεις κοντά στον Χριστό, ό,τι κι αν συμβεί».Ο Αδριανός μαρτύρησε. Τα χέρια και τα πόδια του κατακόπηκαν και παρέδωσε την ψυχή του στον Χριστό. Όταν οι ειδωλολάτρες θέλησαν να κάψουν το σώμα του, ξέσπασε δυνατή νεροποντή και έσβησε τη φωτιά. Η Ναταλία φρόντισε το σώμα του και παρέμεινε πιστή στη μνήμη και στην ομολογία του.

Όμως η ιστορία της Ναταλίας δεν τελειώνει εκεί. Δεν έμεινε απλώς η γυναίκα ενός Αγίου. Έγινε και η ίδια Αγία.Έτσι εκπληρώνεται με τον πιο όμορφο τρόπο το απολυτίκιο της ζωής τους: «ἐν τῷ βίῳ σύνευνος, ἐν δὲ τῷ πόλῳ Ἀδριανῷ σύσκηνος ἡ Ναταλία». Μαζί στη ζωή, μαζί και στην αιωνιότητα.Αδελφοί μου, πόσο μεγάλο μήνυμα κρύβεται εδώ για την οικογένεια!Ο γάμος δεν είναι μόνο να ζούμε μαζί όταν όλα είναι εύκολα. Είναι να βαδίζουμε μαζί προς τον Χριστό. Να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον στην πίστη. Να μην αφήνουμε τον άνθρωπό μας να απομακρύνεται από τον Θεό. Να μπορούμε, όταν έρθει η δύσκολη ώρα, να πούμε ο ένας στον άλλον: «Μη φοβάσαι. Μείνε κοντά στον Χριστό».

Αυτό έκανε η Ναταλία.Και αυτό είναι ίσως ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα της σημερινής εορτής: δύο άνθρωποι που ξεκίνησαν ως σύζυγοι, έγιναν συνοδοιπόροι στο μαρτύριο και τελικά έγιναν σύντροφοι στην αιώνια Βασιλεία του Θεού.Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη που πρέπει να κρατήσουμε.Ο Αδριανός έγινε χριστιανός επειδή είδε τους άλλους χριστιανούς να μαρτυρούν. Η ζωή τους έγινε το πρώτο του κήρυγμα. Δεν χρειάστηκαν πολλά λόγια. Η πίστη τους φάνηκε μέσα στην υπομονή τους.Και εδώ βρίσκεται ένα ερώτημα για όλους μας: όταν οι άλλοι άνθρωποι κοιτούν τη δική μας ζωή, βλέπουν κάτι από τον Χριστό;Όταν μας αδικούν, πώς αντιδρούμε; Όταν δυσκολευόμαστε, πώς στεκόμαστε; Όταν κάποιος μας πληγώνει, μπορούμε να συγχωρήσουμε; Όταν η πίστη μας δοκιμάζεται, μένουμε κοντά στην Εκκλησία ή απομακρυνόμαστε;Ίσως ο άνθρωπος που βρίσκεται δίπλα μας να μη διαβάσει ποτέ ένα θεολογικό βιβλίο. Ίσως όμως να «διαβάσει» τη δική μας ζωή.Η ζωή μας μπορεί να γίνει είτε κήρυγμα Χριστού είτε άρνηση του Χριστού.Οι Άγιοι Αδριανός και Ναταλία μας καλούν σήμερα να ξαναβρούμε αυτή την απλή, δυνατή και ανόθευτη πίστη. Μια πίστη που δεν περιορίζεται στα λόγια, αλλά γίνεται υπομονή, θυσία, αγάπη, συγχώρηση, οικογένεια, προσευχή και ομολογία.Και αν κάποτε η ζωή μας φαίνεται δύσκολη, ας θυμόμαστε τον Αδριανό. Αν κάποτε ο άνθρωπός μας δοκιμάζεται, ας θυμόμαστε τη Ναταλία. Αν κάποτε φοβόμαστε να ομολογήσουμε την πίστη μας, ας κοιτάξουμε εκείνους τους είκοσι τρεις Μάρτυρες που, με τη ζωή τους, έγιναν η αιτία να γνωρίσει ο Αδριανός τον Χριστό.

Ας παρακαλέσουμε σήμερα τους Αγίους Αδριανό και Ναταλία να πρεσβεύουν για τις οικογένειές μας, για τους συζύγους, για τα παιδιά, για όσους δοκιμάζονται, για όσους έχουν χάσει την πίστη τους και για όσους φοβούνται να κάνουν το βήμα προς τον Χριστό.Και ας κρατήσουμε βαθιά στην καρδιά μας το μήνυμα της ζωής τους:

Να αγαπούμε τον Χριστό μαζί.
Να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον στην πίστη.
Να μην εγκαταλείπουμε τον Θεό στις δοκιμασίες.
Και να θυμόμαστε ότι ο πραγματικός προορισμός της ζωής μας δεν είναι απλώς να μείνουμε μαζί για λίγα χρόνια πάνω στη γη, αλλά να αξιωθούμε να είμαστε μαζί με τον Χριστό στην αιωνιότητα.Άγιοι Μάρτυρες Αδριανέ και Ναταλία, πρεσβεύετε υπέρ ημών.

Δ.Τ.Θ