|
 |
Αρχική » Επίκαιρα κείμενα

Απόψε η Εκκλησία μάς συγκεντρώνει μπροστά στην Παναγία. Πρώτα ψάλαμε την Παράκληση και καταθέσαμε μπροστά της όσα έχουμε μέσα στην καρδιά μας. Και στη συνέχεια τελούμε το Ιερό Ευχέλαιο, ζητώντας από τον Θεό το έλεος, τη θεραπεία και την ενίσχυσή Του.Δεν είναι τυχαίο που οι δύο αυτές ακολουθίες συναντώνται απόψε.Γιατί τι είναι η Παράκληση;Είναι η κραυγή του ανθρώπου που κουράστηκε, που φοβήθηκε, που πόνεσε, που έχει ανάγκη από έναν άνθρωπο να τον ακούσει. Και η Παναγία είναι η Μητέρα που ακούει.Πόσες φορές στη ζωή μας δεν έχουμε αισθανθεί ότι κανείς δεν μπορεί πραγματικά να καταλάβει αυτό που περνάμε; Υπάρχουν πόνοι που δεν λέγονται εύκολα. Υπάρχουν δάκρυα που τα κρύβουμε από τους ανθρώπους. Υπάρχουν αγωνίες που τις κρατάμε μέσα μας.Και τότε στεκόμαστε μπροστά στην Παναγία.Γιατί η Παναγία γνωρίζει τον ανθρώπινο πόνο.Γνώρισε την προσφυγιά και την ανασφάλεια. Γνώρισε την αγωνία. Γνώρισε την απόρριψη. Και πάνω από όλα, γνώρισε τον μεγαλύτερο πόνο μιας μητέρας: στάθηκε κάτω από τον Σταυρό και είδε τον Υιό της να σταυρώνεται.
Γι' αυτό και η Παναγία δεν είναι για εμάς μια μακρινή μορφή.Είναι η Μητέρα που μπορεί να σταθεί δίπλα στον πονεμένο άνθρωπο.Όμως υπάρχει κάτι ακόμη βαθύτερο.Η Παναγία δεν κρατά τον άνθρωπο κοντά της για να μείνει μόνο σε εκείνη. Τον παίρνει από το χέρι και τον οδηγεί στον Χριστό.Αυτό ακριβώς βλέπουμε και στην Κανά. Όταν τελείωσε το κρασί, η Παναγία αντιλήφθηκε την ανάγκη των ανθρώπων και είπε στον Χριστό: «Οἶνον οὐκ ἔχουσι». Δεν έκανε η ίδια το θαύμα. Έφερε όμως την ανάγκη του ανθρώπου μπροστά στον Χριστό.Και αυτό κάνει πάντοτε.Όταν εμείς λέμε στην Παναγία: «Παναγία μου, βοήθησέ με», εκείνη σαν Μητέρα μάς οδηγεί στον Υιό της.Όταν της λέμε: «Παναγία μου, θεράπευσέ με», εκείνη μας δείχνει τον Χριστό, τον αληθινό Ιατρό.Και αυτό γίνεται ιδιαίτερα φανερό απόψε, καθώς μετά την Παράκληση τελούμε το Ιερό Ευχέλαιο.Το λάδι που ευλογείται στο Ευχέλαιο δεν είναι μια μαγική ουσία. Είναι ορατό σημείο της αόρατης χάριτος του Θεού. Η Εκκλησία προσεύχεται για τον άνθρωπο ολόκληρο: για το σώμα, αλλά και για την ψυχή.Γιατί ο άνθρωπος δεν είναι μόνο το σώμα του.Μπορεί το σώμα να πονά, αλλά να πονά και η ψυχή.Μπορεί κάποιος να φαίνεται δυνατός εξωτερικά και μέσα του να είναι συντριμμένος.Μπορεί να έχουμε μια ασθένεια στο σώμα, αλλά να έχουμε και μια άλλη ασθένεια στην καρδιά: την απελπισία, τον φόβο, την απογοήτευση, την πίκρα, την αμαρτία.Και η Εκκλησία απόψε προσεύχεται για όλα αυτά.
Γι' αυτό το Ευχέλαιο δεν είναι απλώς μια προσευχή «να φύγει μια αρρώστια». Είναι μια επιστροφή ολόκληρου του ανθρώπου στην αγκαλιά του Θεού.Και μέσα σε αυτή την προσευχή η Παναγία στέκεται κοντά μας ως Μητέρα.Δεν μας υπόσχεται ότι δεν θα υπάρξει ποτέ πόνος στη ζωή μας.Μας μαθαίνει όμως κάτι πολύ σημαντικότερο:ότι κανένας πόνος δεν χρειάζεται να βιωθεί χωρίς τον Θεό.Η Παναγία δεν γλίτωσε από τον Σταυρό. Πέρασε μέσα από τον Σταυρό και έμεινε πιστή.Γι' αυτό και όταν εμείς περνάμε τον δικό μας σταυρό, μπορούμε να της πούμε:«Παναγία μου, μείνε κοντά μου».Και αυτή ίσως είναι η βαθύτερη παράκλησή μας.Όχι μόνο: «Κάνε να φύγει το πρόβλημά μου».Αλλά:«Μείνε μαζί μου μέχρι να περάσει το πρόβλημά μου. Κράτησέ με κοντά στον Χριστό. Μην επιτρέψεις στον πόνο μου να με απομακρύνει από τον Θεό».
Αδελφοί μου,
Απόψε δεν ήρθαμε στην Παναγία μόνο για να ζητήσουμε.Ήρθαμε και για να εμπιστευθούμε.Να της αφήσουμε τα παιδιά μας, τις οικογένειές μας, τους αρρώστους μας, τους ανθρώπους που αγαπάμε, τις δυσκολίες μας, τις αγωνίες μας και όλα εκείνα που δεν μπορούμε μόνοι μας να σηκώσουμε.Και ύστερα, μέσα στο Ιερό Ευχέλαιο, να τα παραδώσουμε όλα στον ίδιο τον Χριστό.Ας κρατήσουμε λοιπόν απόψε μία μόνο σκέψη:Η Παράκληση μάς φέρνει κοντά στην Παναγία· η Παναγία μάς φέρνει κοντά στον Χριστό· και ο Χριστός μάς προσφέρει τη χάρη, την παρηγοριά και τη θεραπεία.Και όταν φύγουμε από τον ναό, μπορεί τα προβλήματά μας να μην έχουν εξαφανιστεί.Αλλά κάτι μπορεί να έχει αλλάξει.Η καρδιά μας.Γιατί τώρα ξέρουμε ότι δεν είμαστε μόνοι.Έχουμε Μητέρα στον ουρανό που προσεύχεται για εμάς και έχουμε Χριστό που δεν εγκαταλείπει ποτέ τον άνθρωπο που Τον εμπιστεύεται.Ας τελειώσουμε λοιπόν με μία απλή προσευχή:Παναγία Μητέρα μας, σκέπασε όλους εκείνους που απόψε έχουν ανάγκη. Στάσου κοντά στους ασθενείς, στους πονεμένους, στους φοβισμένους, στους απελπισμένους. Και οδήγησέ μας όλους στον Υιό σου, στον Χριστό, τον Ιατρό των ψυχών και των σωμάτων, ώστε μέσα από κάθε δοκιμασία να μη χάσουμε ποτέ την πίστη, την ελπίδα και την αγάπη.
Θ.Δ.Τ
|
|