Η Θεία Λειτουργία είναι το σπίτι του Πατέρα.

Όχι, δεν είναι φοβερό που σου κάνανε παρατήρηση ή που σε πρόσβαλαν ή που σε έβρισαν ή που σε απαξίωσαν.Φοβερό είναι που εσύ δεν μπορείς να το ξεχάσεις, που δεν μπορείς να συγχωρέσεις, που δεν μπορείς να ταπεινωθείς. π. Παύλος Παπαδόπουλος

Ιερές Ακολουθίες του μήνα

Αρχική » Επίκαιρα κείμενα

Η σημερινή Κυριακή του Ασώτου Υιού δεν ακούγεται απλώς ως ένα συγκινητικό ευαγγελικό ανάγνωσμα· ζει και αναπνέει μέσα στη Θεία Λειτουργία που τελούμε. Δεν ακούμε απλώς την παραβολή· την ζούμε.Η Θεία Λειτουργία είναι το σπίτι του Πατέρα. Εδώ συγκεντρωνόμαστε κάθε Κυριακή, όχι ως δίκαιοι που δεν έφυγαν ποτέ, αλλά ως παιδιά που άλλος λίγο, άλλος πολύ, έχουμε απομακρυνθεί. Η Εκκλησία δεν είναι λέσχη αναμάρτητων· είναι ο χώρος της επιστροφής.Ο άσωτος της παραβολής ζητά την ελευθερία του, αλλά την μπερδεύει με την αυτονόμηση. Φεύγει για «χώρα μακρινή», που δεν είναι γεωγραφικός τόπος, αλλά κατάσταση καρδιάς: ζωή χωρίς Θεό, χωρίς σχέση, χωρίς ευχαριστία. Και εκεί, μέσα στην πείνα και την ερημιά, «εἰς ἑαυτόν δὲ ἐλθών», βρίσκει το θάρρος της επιστροφής.Αυτό ακριβώς συμβαίνει και στη Θεία Λειτουργία.Στην αρχή στεκόμαστε ενώπιον του Θεού και ομολογούμε:

«Οὐδεὶς ἄξιος…».Δεν προσποιούμαστε τους τέλειους. Ερχόμαστε όπως είμαστε. Η Λειτουργία ξεκινά από την αλήθεια μας.Όπως ο άσωτος δεν επέστρεψε με δικαιολογίες αλλά με μετάνοια, έτσι κι εμείς προχωρούμε προς το «Κύριε, ἐλέησον». Όχι ως τυπική επανάληψη, αλλά ως κραυγή παιδιού που λέει: Πατέρα, δεν τα κατάφερα μόνος μου.

Και ο Πατέρας;Δεν περιμένει εξηγήσεις. Δεν ζητά απολογία.«Ἔτι δὲ αὐτοῦ μακρὰν ἀπέχοντος… ἐσπλαγχνίσθη».

Αδελφοί μου, αυτή η σπλαχνική κίνηση του Πατέρα είναι η καρδιά της Θείας Ευχαριστίας. Στη Μεγάλη Είσοδο, ο Χριστός έρχεται προς εμάς, όχι για να μας ελέγξει, αλλά για να μας αγκαλιάσει. Στο «Τὰ σὰ ἐκ τῶν σῶν», ο Πατέρας μάς δίνει ξανά το δαχτυλίδι της υιοθεσίας, το ένδυμα της χάριτος, το δείπνο της χαράς.Η Θεία Κοινωνία δεν είναι βραβείο αρετής· είναι φάρμακο ζωής. Είναι το τραπέζι που στρώνεται για τον άσωτο που επέστρεψε και για τον πρεσβύτερο υιό που ακόμη δυσκολεύεται να χαρεί.

Και εδώ βρίσκεται το μεγάλο ερώτημα της σημερινής Κυριακής:

Μπαίνουμε στο σπίτι ή μένουμε έξω με την αυτάρκειά μας;

Χαιρόμαστε για τη σωτηρία του άλλου ή συγκρίνουμε τον εαυτό μας;

Η Θεία Λειτουργία μάς καλεί όχι μόνο να επιστρέψουμε, αλλά και να μεταμορφωθούμε: από άσωτοι σε ευγνώμονες, από κριτές σε αδελφούς, από φόβο σε χαρά.

Αδελφοί μου, το Τριώδιο άνοιξε. Δεν είναι περίοδος ενοχής, αλλά πορείας. Δεν είναι καταμέτρηση πτώσεων, αλλά πρόσκληση επιστροφής. Κάθε Θεία Λειτουργία είναι ένα «σήμερα εὐφρανθῶμεν», γιατί «ὁ υἱὸς οὗτος νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε».Ας μπούμε, λοιπόν, στο σπίτι.Ας καθίσουμε στο τραπέζι.Ας χαρούμε τη συγχώρηση. Γιατί ο Πατέρας μας περιμένει. Και η Θεία Λειτουργία είναι η ανοιχτή Του αγκαλιά.

Δημ.Τζαφέρης Θεολόγος

Λαμπαδάριος Ιερού μας Ναού