Mεγάλη είναι ή διαμάχη των σοφών, για νά καθορίσουν τί αντιπροσωπεύει τό χρήμα στην ζωή των ανθρώπων. Εκείνο όμως πού μένει πάντα σάν γε­γονός είναι ότι τό χρήμα διευθύνει τον κόσμο. Οί άνθρωποι προσκυνούν καί λα­τρεύουν τη θεότητα τού χρήματος καί στην ουσία είναι ειδωλολάτρες κι όταν ακόμη πιστεύουν πώς είναι χριστιανοί.

    Όποιος πραγματικά μπόρεσε νά απαλλαγή από την αγάπη πρός τό χρήμα, άπό τή φιλαργυρία, ενίκησε τό πρώτο καί μεγάλο κακό στή ζωή, ξερίζωσε άπό μέ­σα του τή ρίζα «πάντων τών κακών». Τό χρήμα, καθώς κι ή λέξη φανερώνει, δεν είναι παρά ενα μέσον «εις χρήσιν» του ανθρώπου. Από τή στιγμή όμως πού τό μέσον θά γίνη σκοπός, τό χρήμα διευ­θύνει τον άνθρωπο κι όχι ό άνθρωπος τό χρήμα.

     Γι’ αυτό ή Εκκλησία, όχι χωρίς λόγο καί βαθύτερη σημασία, εδωκε τον τίτλο τών «Αναργύρων» στούς Αγιους Κο­σμά καί Δαμιανό, τών οποίων σήμερα εορτάζει τή μνήμη.

Μικρός Συναξαριστής