Τό αθάνατο αυτό μνημείο, πού λέγεται «Πιστεύω», ή Εκ­κλησία μας τό διαφύλαξε αναλλοίωτο. Ουτε πρόσθεσε ουτε αφαίρεσε τίποτα απ' αυτό. Γιατί, άν γινόταν κάτι τέτοιο, θά ήταν προσβολή στούς άγίους Πατέρες της Α' καί της Β' Οικουμενικης Συνόδου ότι τάχα αυτοί οι Πατέρες δέν τά σκέφτηκαν καλά καί ερχό­μαστε εμείς καί τά διορθώνουμε. Έτσι, ή Ορθόδοξη 'Εκκλησία μας, μέ αγώνες πολλούς καί μέ αίματα, διαφύλαξε τό «Πιστεύω» ανόθευτο διά μέσου τών αιώνων.

Δέν συνέβη όμως τό ίδιο μέ τούς Φραγκολατίνους, τούς «Ρωμαιοκαθολικούς» πού λέμε, οι όποίοι τόλ­μησαν νά βάλουν βέβηλο χέρι στό «Πιστεύω» καί τό νόθευσαν μέ τή λέξη «Φιλιόκβε», πού πρόσθεσαν. Καί μόνο αυτή ή πράξη τών «Ρωμαιοκαθολικών» δείχνει τήν ασέβειά τους πρός τά ιερά καί θεόπνευστα δημιουργήματα τών άγίων Πατέρων. Καί πρώτο καί μεγαλύτερο τέτοιο δημιούργημα είναι τό αθάνατο «Πιστεύω» μας.

Ο Γόρτυνος Ιερεμίας