Γιατί ‘ναι τούτη νύχτα μελανήκαι πιότερο απ’ τις άλλες βουρκωμένη;;Τα στήθια μου πλακώσαν οι ουρανοίκι αγγίζουν ως τη γη μαυροντυμένοι.Μπουρίνι θα ξεσπάσει;; Ποιος το ξέρει;Μα ποιος μπορεί να πει για την αυγή,σαν τι παρηγοριές θε να μου φέρει;;Ας έρθει κι η βροχή και το χαλάζι,κι ας σπάσουν οι ουρανοί μ’ ορμή στη γη.Εσένα έχω Πατέρα!!! Τι με νοιάζει;; Γ. Βερίτης