«Ὅταν σκοτώθη ὁ Ἀλήπασσας οἱ Τοῦρκοι πῆραν μίαν γυναίκα του ὁποῦ ῾χε Ρωμαία, τὴν ἔλεγαν Κυρὰ Βασιλική, κι᾿ ἕναν ἀγαπημένον τοῦ Ἀλήπασσα, τὸν ἔλεγαν Θανάση Βάγια, καὶ τοὺς πῆγαν εἰς τὴν Κωσταντινόπολη.

Αὐτὸν τὸν καλὸν ἄνθρωπον τὸν εἶχε ὁ Ἀλήπασσας, ὁποῦ ῾τρωγε τοὺς ἀνθρώπους καλύτερα ἀπὸ ψωμί. Ὅταν ἔφκειανε τὸ κάστρο τῶν Γιαννίνων, ἐπιστατοῦσε αὐτὸς ὁ καλὸς ἄνθρωπος. Πόσους ἀνθρώπους ἔρριξε εἰς τὸν ἀσβέστη καὶ κάηκαν κι᾿ ἄλλους τοὺς τρύπαγε εἰς τ᾿ αὐτιὰ καὶ τοὺς κάρφωνε!

Αὐτὸς ὁ καλὸς ἄνθρωπος λάδι τὴν Τετράδη καὶ Παρασκευὴ δὲν ἔτρωγε, τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ροκάναγε…»

Από τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη.

Πηγή:Φανερωμένη Χολαργού