«Ὅπως σέ κάθε κρίση ὑπάρχει διέξοδος, ἔτσι καί στή σημερινή.  Ἄν μποροῦσαμε νά ρωτήσουμε τήν ἑορτάζουσα Παναγία μας ποιά εἶναι αὐτή ἡ διέξοδος, ἐκείνη θά μᾶς ἀπαντοῦσε: ἡ Ταπείνωση.

Ἐννοώντας, ὄχι βέβαια ὑποτέλεια καί δουλοπρέπεια, ἀλλά ἀνδρεία καί φρόνημα ἡρωϊκό. Ἀνδρεία καί αὐτογνωσία, πρῶτα γιά νά δοῦμε τό αἴτιο αὐτῆς τῆς κρίσης, πού εἶναι ἡ ἁμαρτία καί στή συνέχεια νά ὁδηγηθοῦμε στό ἑπόμενο βῆμα, ἐκεῖνο τῆς μετάνοιας, γνωρίζοντας ὅτι ἡ μετάνοια εἶναι τό δραστικότερο φάρμακο ἐξόδου ἀπό τήν κρίση.

Ἄν ὑπάρχει λοιπόν μία ἐλπίδα, αὐτή εἶναι ὁ ἀναγεννημένος ἐν Χριστῷ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀποφασισμένος νά ἀναθεωρήσει τή ζωή του, τόν τρόπο ἐργασίας, τόν τρόπο ἐκτελέσεως τοῦ καθήκοντος ἤ τοῦ λειτουργήματός του, τόν τρόπο συμπεριφορᾶς του πρός τό συνάνθρωπό του καί τό φυσικό περιβάλλον».

Ἀρχιμανδρίτης Πρόδρομος Λαυριώτης

Πηγή:Αγιορείτικος Λόγος