Πρωταρχικό ενέργημα του νου, που μπορεί να σου χαρίσει την ταπεινοφροσύνη, είναι το να θυμάσαι τις αμαρτίες που έκανες με λόγια και έργα και με το νου σου.

... Συνήθως όταν σκεφτόμαστε τις αμαρτίες μας, απογοητευόμαστε, δεν μετανοούμε, ή απλώς κάνουμε ότι μετανοούμε, αλλά επανερχόμαστε στα ίδια, οπότε μείζον κρίμα λαμβάνομε. Αυτό δεν είναι σωστό...
Η αληθινή μνήμη των αμαρτημάτων είναι δυναμική. Σε οδηγεί στην απόφαση ποτέ να μην ξανακάνεις αυτό που έκανες. Επίσης, σου δίνει χαρά, αγαλλίαση, αίσθηση λυτρώσεως.

Όπως, όταν διασωθείς από μια πυρκαγιά, μετά διηγείσαι πώς σε διέσωσε ο Θεός για να γίνει γνωστή η θεία δωρεά, έτσι ακριβώς και η μνήμη των αμαρτημάτων είναι ευχαριστήριο άσμα προς τον Θεό για την σωτηρία σου, αιτία χαράς και λόγος ευγνωμοσύνης.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ