Νύχτα του Πάσχα. Σφαλιστοί στη φυλακή

Στο ίδιο κελλί κ’ οι δυό:

από δίκαιη κρίση Φονιάς ο ένας.

Τον άλλο είχε αδικήσειΤου Νόμου η πλάνη,

αθώο τον έρριξαν εκεί!

Χριστός Ανέστη! Ακούεται ξάφνου η ψαλτική

Κι ολόχαρη η καμπάνα απ’ το ξωκκλήσι,

Και του φονιά το μάτι έχει  δακρύσει,

Γελά του αθώου η όψη εκστατική.

Και τότε στο κελλί περιχωμένο

Με φως μύριων λαμπάδων είδαν το Χριστό….

-ήρθα για σε ! είπε στο ματανοιωμένο

Και μ’ ένα κίνημα της τρυπημένης Παλάμης,

είπε στον αθώο γονατιστό:

Αθώος εσύ μπορείς να με περιμένεις.

Γ. ΔΡΟΣΙΝΗ