Χθες το μεσημέρι πήγα στο ναό για μια γραφειοκρατική τακτοποίηση και βρήκα έναν γνωστό, με το πρόσωπο του θλιμμένο. Τον ρωτώ απλά:

-Τι συνέβη;

Αμέσως μου απαντά:

-Τι να συμβαίνει πάτερ, δεν ακούς τι γίνεται; που ζεις;

Αναφερόμενος στα γεγονότα των ειδήσεων. Άρχισε να τα αναλύει... Δεν του είπα κάτι.
Έδειξα ότι βιάζομαι και αποχώρησα. Σκέπτομαι μόνο κάτι απλό. Με ποιό δικαίωμα ένας χριστιανός μπορεί να δηλώνει θλιμμένος; Τι είναι εκείνο που υπερισχύει της χαράς του Χριστιανού; Ας προβληματιστούμε..

π.Σπ.Ρ.