Έλεγε ο παπα-Εφραίμ στα Κατουνάκια, όταν πηγαίναμε:«Παιδί μου, ούτε όταν είσαι χαρούμενος ούτε όταν είσαι λυπημένος να παίρνεις αποφάσεις. Να περιμένεις να περάσει η χαρά. Να περιμένεις να περάσει η λύπη. Κι ύστερα να βγάζεις αποφάσεις».Θυμάμαι που καμιά φορά, επηρεασμένοι από γεγονότα, από πειρασμούς λέγαμε: «έτσι το ένα γέροντα..», «έτσι το άλλο γέροντα..».«Όχι παιδί μου. Κάνε υπομονή να περάσει η χαρά και ύστερα. Να περάσει ο πειρασμός.

Τώρα ό,τι αποφασίσεις κι ό,τι πεις λάθος θα είναι γιατί έχει επίδραση η συναισθηματική σου κατάσταση. Είσαι πολύ χαρούμενος και νομίζεις όλα πάντα έτσι είναι και βγάζεις αποφάσεις και λες λόγια μεγάλα. Ή είσαι πολύ λυπημένος και αποφασίζεις ότι η ζωή είναι μαύρη, δεν έχει νόημα, όλα είναι χαμένα και δεν υπάρχει λόγος πλέον να υπάρχω..

Ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Να έχεις ειρήνη!
Να έχεις ελπίδα εις τον Θεό!
Άφησε το Θεό να δουλέψει
και για σένα και για τον οποιονδήποτε.
Εσύ κάνε το ανθρώπινο
και ο Θεός θα κάνει τα δικά Του.»

π.Αθανάσιος Μητρ. Λεμεσού