Η νηστεία διακρίνεται σε υλική (αποχή από συγκεκριμένες τροφές) και σε πνευματική (αποχή από τα αμαρτήματα). Όποιος νηστεύει υλικά και όχι πνευματικά, δεν έχει κανένα όφελος. Η πραγματική νηστεία είναι κατά 80% η πνευματική νηστεία και κατά 20% είναι το φαγητό, η υλική νηστεία. Όσοι νηστεύουν μόνο υλικά, είναι σύγχρονοι Φαρισαίοι. Οι άρρωστοι δεν νηστεύουν υλικά, αλλά πνευματικά.

Η πνευματική νηστεία πρέπει να γίνεται από όλους τους ανθρώπους και να είναι ισόβια. Με την νηστεία ο άνθρωπος τιμά το Θεό, αφού η νηστεία υπήρξε η πρώτη εντολή του Θεού στους Πρωτόπλαστους, όταν αυτοί βρίσκονταν στον παράδεισο. Ο άνθρωπος παίρνει Χάρη, όχι επειδή κάνει νηστεία (τρώει λίγο), αλλά επειδή κάνει υπακοή στην εντολή της νηστείας. Την νηστεία δεν την κάνουμε για να χάσουμε κιλά ή να κάνουμε δίαιτα.

Γενικά για την σωματική νηστεία, θα πρέπει κανείς να σηκώνεται από το τραπέζι όχι χορτάτος. Χωρίς νηστεία, καμμία προσευχή δεν γίνεται δεκτή από το Θεό. Η πραγματική νηστεία έχει σχέση με την αγνεία του νοός.