Ἡ μορφὴ τῆς Θεομήτορος  κι ἀπόψε δεσπόζει μέσα στον ἱερὸ τοῦτο χῶρο,μὰ καὶ μέσα στον χῶρο τῆς καρδίας μας. Ἡ Παναγία μας εἶναι δροσιὰ πρωινὴ καὶ ζωογόνος για τὴν ψυχὴ μας, ἡ ἀγάπη τῆς καὶ ἡ στοργὴ τῆς, μαγνήτης πνευματικός, ποὺ μας ἑλκύει κοντὰ τῆς για να μας γεμίσει, ἡ Γλυκοφιλούσα,μὲ τὸν ἀσπασμὸ τῆς ἀγάπης Τῆς.

Καθὼς τὴν βλέπουμε στην ἁγία Εἰκόνα Τῆς να κρατεῖ μὲ τόση στοργὴ τὸ Πανάγιο Παιδὶ Τῆς, τὸν Πρωτότοκο Ἀδελφὸ μας,τὸν Κύριο Ἰησοῦ αἰσθανόμαστε, πὼς καὶ μας,τὰ ἄλλα παιδιὰ Τῆς, ἔτσι μας κρατεῖ στα χέρια  Τῆς κι ὅμοια μας γεμίζει μὲ τὰ στοργικά, μητρικὰ φιλήματα Τῆς,ἡ Παναγία  Μητέρα μας.

Κι αὑτῆ ἡ πραγματικότητα μας δίνει τόση δύναμη στην πορεία τῆς ζωῆς.Αὐτὴ τὴν ἀγάπη τῆς Παναγίας μας για τὸν καθένα μας θέλει να τονίσει καὶ ὁ ἱερὸς Ὑμνωδὸς καὶ γράφει: “ Ἐν τῇ κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλειπες Θεοτόκε…”.Καὶ τώρα,ποὺ βρίσκεσαι στους Οὐρανούς,τὸν κόσμο,ἐμᾶς,δεν μας ἐγκατέλειψες Θεοτόκε.

Ἡ ψυχὴ μας ὅμως αἰσθάνεται μόνη καὶ ἔρημη πολλὲς φορές. Νοιώθω μόνος. Αἰσθάνομαι μόνος θα μπορούσε ο καθένας μας να παραδεχθεί. Τὶ κι ἂν ὑπάρχουν γύρω μας ἐκατοντάδες ἡ καὶ χιλιάδες ἄνθρωποι που συνοστίζονται. Κι ὅμως ἡ μοναξιὰ μας πνίγει στα παγωμένα χέρια τῆς καὶ μας παγώνει τὴν καρδία. Τοὺς ἄλλους δεν τοὺς αἰσθανόμαστε σὰν ἀδελφοὺς καὶ συμπαραστάτες στην πορεία μας ἀντίθετα τοὺς νοιώθουμε σὰν ἐμπόδιο καὶ ἐχθροὺς πολλὲς φορές. Ζοῦμε τόσο κοντὰ ὁ ἔνας μὲ τὸν ἄλλο περισσότερο ἀπό ποτέ καὶ ὅμως ἡ ψυχὲς μας εἶναι ψυχρὲς καὶ ἀδιάφορες.

Παλαιότερα τὰ σπίτια ἤταν  κτισμένα μακριὰ τὸ ἕνα ἀπὸ τὸ ἄλλο καὶ ὅμως οἱ ἄνθρωποι ἤταν δεμένοι, ἀγαπημένοι, μὲ πραγματικὸ ἐνδιαφέρον ὁ ἔνας για τὸν ἄλλον. Σήμερα τὰ σπίτια εἶναι κυριολεκτικὰ τὸ ἕνα πάνω στο ἄλλο, ἀλλὰ ἡ ἀποστάσῃ στις καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων εἶναι τόσο μεγάλη.

Καὶ τὸ τρομερὸ εἶναι ὅτι τὴν μοναξιὰ μας προσπαθοῦμε να τὴν καλύψουμε μὲ τρόπους καὶ ἐνέργειές που στο τέλος-τέλος  μας ἀφήνουν  τὴν πικρὴ  γεύση τῶν καρπῶν τῆς ἁμαρτίας καὶ  μεγαλώνουν ἀκόμη περισσότερο τὴν μοναξιὰ μέσα στην ψυχὴ μας. Ἡ μόνη λύση στην ἐρημιά καὶ στην μοναξιὰ μας εἶναι ἡ Παναγία μας ἡ ὁποία μας προσκαλεῖ να γευθοῦμε τὴν συντροφιὰ  Τῆς. Ὅταν νοιώθουμε μόνοι καὶ ἐγκαταλελειμένοι ἀπ᾿ ὅλους καὶ ὅλα να σκεφθοῦμέ πως σ᾿ αὐτὸ τὸν κόσμο που δεν ἐγκατέλειψε ἡ Θεοτόκος εἶναι καὶ ἡ  ἔρημη καρδία μας.

Αὐτὸ αἰσθάνονται οἱ ψυχὲς μας γι᾿ αὐτὸ ἤλθαμε καὶ ἀπόψε στην Παναγία. Ἂν ἐμεὶς δεν τὸ ποῦμε αὐτὸ, θὰ φωνάζουν οἱ πέτρες. Χιλιάδες τὸ ἀφηγοῦνται καὶ τὸ μαρτυροῦν. Οἱ ψυχὲς μας σήμερα ἤλθαν για τὴν συντροφιὰ τῆς Μεχαλόχαρης. Γι᾿ αὐτὸ εἶναι ἡ Παναγία μας. Ἂς τὴν παρακαλοῦμε να μὴν μας στερήσει τὴν συντροφιὰ Τῆς καὶ τὴν προσευχὴ Τῆς. Να ἔλθει κοντὰ μας Ἐκείνη πού ποτε δεν ἐγκατέλειψε τὸν κόσμο καὶ τὶς ψυχὲς μας ἀπὸ τὴν φωτεινὴ Παρουσία Τῆς.