Η Εκκλησία μας, στην αυγή του νέου έτους, δεν στέκεται απλώς μπροστά σε μια αλλαγή ημερολογίου, αλλά μας καλεί να σταθούμε μπροστά στο μυστήριο του χρόνου. Ο χρόνος, για την πίστη μας, δεν είναι κάτι ουδέτερο ούτε ένας κύκλος που επαναλαμβάνεται μηχανικά· είναι δώρο Θεού, είναι χώρος συνάντησης του ανθρώπου με τη χάρη Του. Γι’ αυτό και η πρώτη ημέρα του χρόνου αγιάζεται μέσα στη Θεία Λειτουργία και φωτίζεται από τη μεγάλη μορφή του Αγίου Βασιλείου.

Ο κόσμος μετρά τον χρόνο με αριθμούς, προγράμματα και στόχους. Η Εκκλησία τον μετρά με μετάνοια, αγάπη και ελπίδα. Κάθε νέος χρόνος είναι μια καινούρια πρόσκληση του Θεού προς τον άνθρωπο: «Σου χαρίζω πάλι καιρό· όχι για να τον καταναλώσεις, αλλά για να σωθείς». Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα τιμούμε τον Μέγα Βασίλειο, έναν άγιο που έζησε τον χρόνο ως ευθύνη ενώπιον του Θεού και ως διακονία προς τον άνθρωπο.

Ο Άγιος Βασίλειος δεν υπήρξε μόνο μεγάλος θεολόγος και φωτεινός διδάσκαλος της Εκκλησίας, αλλά και άνθρωπος με καρδιά πλατιά, που πονούσε τον πόνο του άλλου. Η θεολογία του δεν έμεινε στα βιβλία· έγινε πράξη αγάπης, έγινε φροντίδα για τον φτωχό, τον άρρωστο, τον ξένο. Η Βασιλειάδα δεν ήταν απλώς ένα κοινωνικό έργο· ήταν το Ευαγγέλιο ζωντανό, ήταν η απόδειξη ότι ο χρόνος που αφιερώνεται στον αδελφό γίνεται χρόνος σωτηρίας.Στην αρχή του νέου έτους, ο καθένας μας κουβαλά μέσα του σκέψεις, φόβους, προσδοκίες και ίσως απογοητεύσεις. Άλλοι μπαίνουν στον νέο χρόνο με ελπίδα, άλλοι με αγωνία, άλλοι με κόπωση από όσα πέρασαν. Η Εκκλησία σήμερα δεν μας ζητά να ξεχάσουμε το παρελθόν, αλλά να το εμπιστευθούμε στο έλεος του Θεού. Μας καλεί να μην εγκλωβιστούμε σε ό,τι δεν πήγε καλά, αλλά να δούμε τον νέο χρόνο ως ευκαιρία επιστροφής, ανανέωσης και πνευματικής εγρήγορσης.

Ο Άγιος Βασίλειος μάς προτρέπει να μην αναβάλλουμε το καλό, να μην λέμε «έχω καιρό». Κάθε ημέρα που περνά χωρίς αγάπη, χωρίς συγχώρηση, χωρίς προσευχή, είναι χρόνος χαμένος. Αντίθετα, κάθε μικρή πράξη αγάπης, κάθε λόγος παρηγοριάς, κάθε στιγμή ταπείνωσης και εμπιστοσύνης στον Θεό, μεταμορφώνει τον χρόνο και τον κάνει αιώνιο.Ο νέος χρόνος δεν χρειάζεται μεγάλες και θορυβώδεις υποσχέσεις· χρειάζεται μικρές, αληθινές αλλαγές καρδιάς. Λίγη περισσότερη υπομονή, λιγότερη σκληρότητα· περισσότερη κατανόηση, λιγότερη κρίση· περισσότερη προσευχή, λιγότερη αυτάρκεια. Εκεί, μέσα στα απλά και καθημερινά, κρίνεται αν ο χρόνος μας θα γίνει ευλογία ή βάρος.

Σήμερα, καθώς ξεκινά ο νέος χρόνος, δεν ζητούμε από τον Θεό μόνο υγεία και επιτυχίες. Του ζητούμε να μας διδάξει πώς να ζούμε τον χρόνο μας με νόημα, πώς να μην αφήνουμε τις ημέρες να περνούν άδειες από αγάπη και πίστη. Του ζητούμε να μας χαρίσει καρδιά ανοιχτή, όπως του Αγίου Βασιλείου, ώστε η ζωή μας να γίνει συνέχεια της Θείας Λειτουργίας έξω από τον Ναό.Είθε ο νέος χρόνος να μην είναι απλώς καινούριος, αλλά αγιασμένος· να γίνει χρόνος σωτηρίας, χρόνος συνάντησης με τον Θεό και με τον αδελφό μας. Με τη μεσιτεία του Μεγάλου Βασιλείου, ας πορευθούμε με ελπίδα, πίστη και αγάπη, ώστε κάθε ημέρα του νέου έτους να γίνεται δοξολογία στον Θεό και διακονία στον άνθρωπο.

Δημ.Τζαφέρης Θεολόγος

Λαμπαδάριος Ιερού μας Ναού