Η Εκκλησία σήμερα προβάλλει μπροστά μας τη λαμπρή μορφή της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης, μιας από τις λαμπρότερες μορφές των πρώτων χριστιανικών αιώνων. Γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Πισιδίας, στα τέλη του 3ου αιώνα. Έχασε πολύ νωρίς τη μητέρα της και ανατράφηκε από μία ευσεβή χριστιανή γυναίκα, η οποία της δίδαξε την πίστη στον Ιησού Χριστό. Ο πατέρας της Αιδέσιος ήταν ιερέας των ειδώλων και, όταν πληροφορήθηκε ότι η κόρη του έγινε χριστιανή, την αποκήρυξε.

Σε ηλικία μόλις δεκαπέντε ετών οδηγήθηκε ενώπιον του επάρχου Ολυμβρίου. Εκείνος προσπάθησε αρχικά με υποσχέσεις και τιμές και στη συνέχεια με φοβερές απειλές να την κάνει να αρνηθεί τον Χριστό. Εκείνη όμως έμενε ασάλευτη στην πίστη της, επαναλαμβάνοντας με παρρησία: «Είμαι χριστιανή».Υπέμεινε σκληρότατα βασανιστήρια, φυλακίστηκε και μέσα στη φυλακή αγωνίσθηκε γενναία εναντίον των δαιμονικών πειρασμών. Με την προσευχή, το σημείο του Τιμίου Σταυρού και τη χάρη του Θεού εξήλθε νικήτρια από κάθε δοκιμασία. Ο Κύριος θεράπευε θαυματουργικά τις πληγές της, ώστε πολλοί ειδωλολάτρες να πιστέψουν στον Χριστό. Τελικά ο έπαρχος διέταξε τον αποκεφαλισμό της και έτσι η Αγία έλαβε το αμαράντινο στεφάνι του μαρτυρίου.

Αυτή η μαρτυρική ομολογία περιέχει ολόκληρο το Ευαγγέλιο. Δεν ήταν απλώς μια δήλωση θρησκευτικής ταυτότητας. Ήταν η απόφαση ότι η ζωή της ανήκει ολοκληρωτικά στον Χριστό. Γι' αυτό και τίποτε δεν μπορούσε να την λυγίσει. Ούτε οι υποσχέσεις, ούτε οι απειλές, ούτε τα βασανιστήρια, ούτε ακόμη και ο φόβος του θανάτου.Η ζωή της Αγίας μάς θυμίζει ότι η πίστη δεν δοκιμάζεται μόνο στις μεγάλες στιγμές του μαρτυρίου. Δοκιμάζεται καθημερινά.

Σήμερα ίσως δεν μας ζητά κανείς να χύσουμε το αίμα μας. Μας ζητείται όμως να μη ντρεπόμαστε για το Ευαγγέλιο. Να παραμένουμε τίμιοι όταν όλοι συμβιβάζονται. Να συγχωρούμε όταν όλοι εκδικούνται. Να λέμε την αλήθεια όταν το ψέμα φαίνεται πιο εύκολο. Να κρατούμε καθαρή την καρδιά μας μέσα σε έναν κόσμο που συχνά παρουσιάζει την αμαρτία ως κάτι φυσιολογικό.Η παράδοση της Εκκλησίας μάς διηγείται ακόμη τον πνευματικό αγώνα της Αγίας μέσα στη φυλακή απέναντι στις δαιμονικές επιθέσεις. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: ο διάβολος επιδιώκει πρώτα να φοβίσει τον άνθρωπο και ύστερα να τον οδηγήσει στην απελπισία. Όταν όμως ο άνθρωπος μένει ενωμένος με τον Χριστό, ο φόβος χάνει τη δύναμή του. Ο εχθρός νικιέται όχι με ανθρώπινη ισχύ αλλά με την προσευχή, τον Τίμιο Σταυρό και τη χάρη του Θεού.

Αυτό είναι ιδιαίτερα επίκαιρο στη δική μας εποχή. Πόσοι άνθρωποι ζουν σήμερα αιχμάλωτοι του φόβου! Φόβος για το μέλλον, για την υγεία, για την εργασία, για την οικογένεια, για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Η Αγία Μαρίνα μάς υπενθυμίζει ότι η μεγαλύτερη δύναμη του χριστιανού δεν είναι η αυτοπεποίθησή του αλλά η εμπιστοσύνη του στον Θεό.Ο Χριστός δεν υποσχέθηκε ζωή χωρίς δοκιμασίες. Υποσχέθηκε όμως ότι θα είναι μαζί μας μέσα σε κάθε δοκιμασία. Γι' αυτό και οι άγιοι δεν ήταν άνθρωποι χωρίς δυσκολίες· ήταν άνθρωποι που δεν εγκατέλειψαν ποτέ τον Χριστό.

Ας κρατήσουμε λοιπόν σήμερα ένα βασικό μήνυμα από τη ζωή της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης: η σταθερή ομολογία της πίστεως γεννιέται από τη ζωντανή σχέση με τον Χριστό. Όποιος αγαπά πραγματικά τον Χριστό δεν αλλάζει πορεία όταν έρθουν οι δυσκολίες. Αντίθετα, γίνεται ακόμη πιο σταθερός, γιατί γνωρίζει ότι «εἰ ὁ Θεὸς μεθ' ἡμῶν, οὐδεὶς καθ' ἡμῶν».Είθε, με τις πρεσβείες της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης, να μας χαρίζει ο Κύριος πίστη ακλόνητη, θάρρος στην ομολογία, δύναμη στους πειρασμούς και καρδιά που θα επαναλαμβάνει καθημερινά, όχι μόνο με τα λόγια αλλά και με τη ζωή της:«Είμαι χριστιανός. Ανήκω στον Χριστό.»

Δ.Τ.Θ